Македонската православна црква и верниците денеска ги празнуваат Светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка Софија – светителки кои се особено почитувани меѓу православните христијани.
На овој ден се празнува споменот на благочестивата Римјанка Софија, која своите три ќерки ги воспитала во христијанската вера, учејќи ги да имаат вера во Бога, надеж во Неговата добрина и љубов кон ближните и кон Севишниот.
Именден празнуваат: Софија, Софка, Вера, Верица, Нада, Надежда, Натка, Љубе, Љупчо, Љубен, Љубомир, Љубосав, Људмил и Љуба.
Според христијанското предание, кон крајот на првиот и почетокот на вториот век во Рим живеела благочестивата Софија со своите три ќерки – Вера, Надеж и Љубов. Нивните имиња ги симболизираат трите големи христијански добродетели: верата, надежта и љубовта.
Софија рано останала вдовица и целосно се посветила на воспитувањето на своите ќерки во духот на христијанската вера. Заедно ги читале светите книги и живееле скромно, во молитва и добри дела.
Нивниот начин на живот не останал незабележан. Кога било дознаено дека се христијанки, веста стигнала до римскиот император Адријан, познат како прогонител на христијаните. Тој ги повикал Софија и нејзините три ќерки пред себе, надевајќи се дека ќе ги натера да се откажат од верата.
Софија храбро ја исповедала својата вера, а нејзините ќерки, иако биле многу млади – Вера имала 12 години, Надеж 10, а Љубов само 9 години – останале цврсти во своето верување.
Императорот им понудил богатство, раскошен живот и почести доколку се откажат од Христа и им се поклонат на паганските богови. Тие, сепак, одбиле да се откажат од својата вера.
Според преданието, трите сестри биле подложени на тешки маки и една по една биле погубени. Софија храбро ги поднесувала страдањата на своите ќерки, молејќи се за нив и охрабрувајќи ги да истраат во верата.
По нивната смрт, Софија ги погребала своите ќерки и три дена и три ноќи се молела над нивниот гроб. Потоа и самата починала, а Црквата ја прославила како маченичка поради нејзината вера и страдањето што го претрпела заедно со своите ќерки.
Светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка Софија остануваат симбол на непоколебливата вера, надежта и љубовта, како и на мајчинската посветеност и храброст.
Нека нивниот спомен биде за благослов и духовна радост на сите што го празнуваат овој ден.
За многу години празникот!
Обичаи и верувања
Семејно собирање – празникот традиционално се одбележува во кругот на семејството, со молитва и заедничка трпеза.
Жените и мајките – бидејќи празникот е посветен на мајката Софија и нејзините три ќерки, денот се поврзува со мајчинската љубов, грижата за децата и семејното единство.
Именден – оние што го носат името Вера, Надеж, Љубов, Софија и сродните имиња го празнуваат својот именден и примаат честитки од блиските.
Молитва за здравје и благослов – верниците се молат за здравје, мир, љубов и слога во семејството.
Дарување – во народната традиција празникот може да биде повод за дарување на блиските, особено на децата и жените.
Добри дела – се смета дека денот е убав повод да се направи добро дело, да се помогне некому или да се посети близок човек.
